Langt síðan síðast.

Já maður er eiginlega hættur að koma inn á bloggið og skrifa eftir að maður færðist yfir á Facebook.
En nú er ég orðinn góður. Búinn að eyða þrem mánuðum á sl. ári í ferðir til USA og gengur bara vel. Vinna hefst að nýju allra næstu daga vonandi og verður það fínt. Ætla að fara að loka þessu svæði svona við allra næsta tækifæri því ég held að allir sé komnir á FB. Meira að segja Bjarni er kominn þangað......hahaha snilld.
Jæja bless í bili elskurnar.

Langt síðan síðast.

Já það má segja að fésbókin sé farin að taka mann frá bloggheimum, en maður snýr alltaf til baka eins og góður þjónn skriffinnskunnar.

Af mér er allt ágætt að frétta.  Var að fatta það áðan að það eru liðnir heilir fimm mánuðir síðan að maður hóf nýrnaskilunina og þá skildi ég hvað tíminn líður miklu hraðar þegar manni líður vel.  Það koma að vísu slæmir dagar á milli, aðallega aukaverkanir af skiluninni geta stundum verið vond, en á heilt litið þá líður mér svona þúsund sinnum betur en t.d í janúar.  Þá hélt ég að ég lægi bara við dauðans dyr og ætti fátt eftir nema kveðja, því mér leið alveg hræðilega á þeim tíma, bæði andlega og líkamlega.  En hvað það er gott að líða vel og vera sáttur við lífið og tilveruna.

Er að skoða ýmsa möguleika með tilliti til aðstæðna.  Ætlaði að sækja um hjá Keili en það er betra að gera það að ári því kannski kemst maður í nýrnaskipti á árinu(krossum fingurna) og þá væri ég betur í stakk búinn fyrir nám.  Vonandi að maður fái einhverja smá vinnu næsta vetur til að hafa ofan af fyrir manni, en í sumar ætla ég að njóta sólarinnar og lífsins eins mikið og mér er unnt.

Þangað til næst fylgist með fésinu;)

Kominn heim

Jæja þá er maður kominn aftur á klakann eftir mjög vel heppnaða ferð til Los Angeles.  Við komum þangað á laugardegi og tókum því bara rólega fyrsta daginn en á mánudeginum fórum við að túrhestast og fórum í skoðunarferð um borgina.  Það var skemmtileg ferð sem tók nokkra klukkutíma í rútu og gaf manni góða mynd af borginni.  Fórum svo á miðvikudeginum í Sea World í San Diego og eyddum öllum deginum þar.  Sáum háhyrningasýningu, hákarla og höfrungasýningu.  Enduðum sólbrunnin í meira lagi eftir daginn, en þetta var heitasti daguinn, um 32°C yfir hádaginn.  Svo var ráðstefnan og sýningin dagana á eftir og var það fróðlegt að venju.

Á laugardegi, viku eftir að við komum, fórum við svo til Helgu frænku okkar Kötu, en hún býr í Van Nuys í San Fernando dalnum í L.A.  Vorum hjá henni í góðu yfirlæti fram á fimmtudag, og skutlaði þessi elska okkur út um allt þessa daga.  Komum heim á föstudagskvöldið þreytt en ánægð með ferðina.

Meira síðar

Andlega erfitt....

Jæja nú eru 2 vikur liðnar síðan að maður hóf skiljunina og get ég ekki sagt annað en að mér líði mjög vel líkamlega.  Eitt sem ég tek þó eftir þegar maður gengur í gegnum svona erfiðleika, er hversu einn í heiminum manni finnst maður vera.  Andlegu erfiðleikarnir sem maður tekst á við eru oft margfalt erfiðari en þeir líkamlegu og upp á síðkastið hefur einmannaleikatilfinningin heltekið mig á köflum.  Þessar sl. tvær vikur hafa verið sérstaklega erfiðar og það versta er að maður hefur bara lokað sig inni.  Ætla að reyna að ná tökum á þessu á næstunni.

Það eina sem mann vantar núna er að fá eitthvað að gera en það er borin von í ástandi dagsins í dag held ég svo maður verður að vera atvinnulaus um skeið enn.

Jæja meira þegar ég nenni því.

Fyrsta vika skiljunarinnar

Já tíminn líður hratt.  Ég hef núna verið í heila viku í skiljun og segja má að mér líði vægast sagt betur en mér hefur liðið lengi.  Líðanin á meira að segja eftir að lagast meira er mér sagt, en ég er mjög sáttur núna bara.

Núna er bara verið að bíða eftir að tengingin á hendinni á mér ewrði virk svo hægt verði að fjarlægja tengið af hálsinum á mér.  Ekki næs að vera með slöngu út úr hálsinum get ég sagt ykkur, en það verður farið í næstu viku vonandi.

Sem sagt mér líður vel. Smá dasaður þá daga sem skiljunin er en það lagast líka.

Meira síðar.

Skiljunin.

Jæja fór í fyrstu skiljunina í dag og get ekki sagt að hún hafi gert mikið fyrir mig nema gera mig þreyttan.  En mér var jtáð að þetta tæki tíma að venjast þessu og nú sjáum við bara hvað setur.  Það er gott að þetta sé byrjað.

En já það er enn einn dagur á spítalanum þrátt fyrir að ég áti að útskrifast í gær.  Ástæðan er að kraninn sem settur var til bráðabirgða á hálsslagæð, lekur aðeins, þ.e lekur blóð framhjá honum.  Var ekki par sáttur við þetta en maður verður bara að láta sig hafa þetta. 

Meira á morgun.

Skiljun að hefjast!

Jæja, þá er þetta bara að fara að gerast.  Æðaleggurinn verður settur upp eftir hádegi í dag og svo hefst skiljunin í fyrramálið.  Það leiðir þá líkur að því  að ætla  megi að líðan manns verði komin á gott skrið í enda vikunnar.  Úff hvaða léttir kom yfir mig við að heyra þetta því bið eftir svona tekur meira á en sjúkdómurinn sjálfur oft.

En já, eins og áður sagði hefst þetta á  morgun og ég jákvæður að vanda bíð rólegur bara.  Settur verður upp hálsleggur til bráðabirgð(ætla ekki út í smáatriðin......ekki fyrir viðkvæma). 

Þið fáið að  heyra á morgun hvernig þetta allt er svo

Jákvæðni

Það er jafn oft erfitt að vera jákvæður þegar mikið bjátar á hjá manni og ég hef manna besta reynslu af því held ég.  Hef samt komist að því að ef maður ákveður þegar maður vaknar að þetta verður góður dagur þá verður hann það yfirleitt.  Alla jafna á maður bara að brosa og hlæja að því vonda sem gerist fyrir mann í lífinu, því staðreyndin er að sumu getum við bara einfaldlega ekki stjórnað, og því þá að láta þá draga skap sitt niður.  Hláturinn lengir lífið er engin lygi.  Maður sefur bara líka svo vel ef maður fer brosandi og sáttur við líf og tilveru inn i svefninn.

Núna þurfum við öll að hætta að barma okkur yfir smáhlutunum og fara að njóta lífsins með hlátri:)))

Neikvæðni

Ég uppgötvaði í ag hversu einfalt það er að verða neikvæður.  Ég tók einfaldlega upp á að verða neikvæður af því mér leiddist.  Ég var að fatta að með þessu tókst mér að gera alla pirraða í kringum mig og ég fékk nákvæmlega ekkert út úr þessu.  En jæja gott að ég fattaði þetta og sneri því við því ég vil ekki vera nikvæður.....það hjálpar enagum, allra síst mér.  Lífið er of stutt og maður má alveg eiga leiðinlega stund í lífinu og þurfa að láta sér leiðast.  Ég ætla að lofa að reyna að verða ekki svona leiðinlegur aftur og vera góður sjúklingur.

Dagurinn í dag var viðburðalítill með fáum heimsóknum, en maður hefur slakað vel á í staðinn. Morgundagurinn verður álíka, en netið er komið inn aftur svo ég get allavega bloggað.

Meira seinna.

Smá teyging

Það verður smá svona hiksti í þessu skiljunarmáli eftir því sem næst verður komist.  Ég er á biðlista eftir að komast á þá deild og það gæti orðið í vikunni.  Gott fólk, það má ekki veikjast nema með fyrirvara!!!  Hvað hefur komi fyrir kerfið?  Jæja bjarta hliðin er sú að þetta verður í vikunni þó.

Mér drulluleiðist bara í millitíðinni og það er kannski fyrir bestu að láta sér líða vel í því bara.

Skrifa meira á morgun